Dit is de Heller-Humbrol uitgave

Dit is de Heller-Humbrol uitgave

Je zou het niet zeggen als je de spuuglelijke ‘artistieke weergave’ op de voorkant van de doos ziet maar Hellers Talbot-Lago Record is één van de mooiste auto’s uit mijn collectie. Deze van 1949 tot 1953 gebouwde 6 cilinder luxe-sedan was verkrijgbaar met meerdere carrosserieën maar deze cabriolet vind ik de mooiste. Met de kap neer is het een lange, lage wagen met fraaie stroomlijning. Met name de lang uitlopende achterkant is erg mooi. Het hielp Talbot-Lago overigens niet want in 1955 ging de firma failliet.

Ik had deze al een keer gebouwd maar ik was niet zo tevreden met de kleur die ik gekozen had dus toen ik hem voor een aangename prijs op Marktplaats tegenkwam heb ik er nog één gekocht.

Lelijk oranje en lelijk blauw

Lelijk oranje en lelijk blauw

Als je doos openmaakt zit er eigenlijk alles in wat er in hoort. Lekker veel onderdelen, een goeie chroomsectie (waaronder de chroomstrips voor de zijkant), een rekje doorzichtig voor de ramen en de lampjes en een klein decalvelletje voor het dashboard, de nummerborden en de logo’s. Hij is in drie kleuren gegoten: zwart, lichtblauw en bruinoranje. De bedoeling is natuurlijk om bouwers de mogelijkheid te geven om de auto zonder te verven te bouwen. Nu doe ik dat niet omdat mijn ervaring dat het er dan altijd als plastic blijft uitzien maar het is toch een leuk extra van de fabrikant. Maar dan moet je natuurlijk niet DE CARROSSERIE LICHTBLAUW MAKEN EN DE MOTORKAP BRUINORANJE! Wie komt er nu op zo’n geniale inval, dat moet haast wel management zijn geweest. “Derhalve hebben we uit kostenoverwegingen besloten etc. etc”.

...

 

Affijn, ik had de andere al (te) lichtblauw gemaakt, deze zou donkerrood worden.

De bouw is typisch Heller. Je begint met de motor, die mooi gedetailleerd is, en vervolgens zet je chassis met de voor- en achteras in elkaar. De voorwielen kunnen sturen dus dat betekent een handvol dunne stuurstangetjes die je met een heet mesjes zo aan elkaar moet klinken dat ze beweegbaar blijven. Dat ging niet helemaal naar wens. Allereerst brak de verbindingsstang die al wat beschadigd uit de doos was gekomen. Die heb ik gelijmd en die hield zich verder goed. Vervolgens moest de beide voorwielen in de wielophanging geklikt worden. Dat houdt in dat er boven en onder een piepklein bolletje zit aan een heel dun stangetje die je in de daarvoor bestemde oogjes moet drukken. En dat betekent weer dat je met je vingers de druk langzaam opvoert en intussen bidt dat het een ‘klik’ wordt en geen ‘krak’. Zonder de oogjes met een mesje iets groter te maken ging het sowieso niet en bij de laatste (3e modelbouwwet, het is altijd de laatste) ging het mis. Hij schoot scheef en het bolletje brak eraf (en schoot onvindbaar weg). Weg stuurbare voorwielen dacht ik eerst, maar de echte modelbouwer is vindingrijk, volhardend en een sieraad voor het moederland. In plaats van het bolletje heb ik er een stangetje op gelijmd, dat ging door het oogje en aan de andere kant heb ik dat vastgeklonken. Van een geniale eenvoud vond ik zelf.

Talbot-Lago_04

Gedetailleerde motor

Vaak moet je de wielen ook klikken maar dat hoeft gelukkig hier niet, je zet ze vast met de wieldoppen en dat ging prima.

Hierna kun je het interieur gaan bouwen. De stoelen lenen zich uitstekend voor een tweekleuren uitvoering dus dat heb ik gedaan. Eigenlijk drie kleuren want naast donker- en lichtbruin heb ik roodbruin voor de bies gebruikt. Deze bouw ik als cabriolet met open dak dus extra aandacht voor het interieur kan geen kwaad. Ik schiet even in een lichte paniek als ik het dashboard niet kan vinden maar dat blijkt op het doorzichtige rekje te zitten, het zit namelijk vast aan de voorruit. Dit is een doos uit de jaren 80 dus de decals voor het dashboard zijn niet echt scherp en gedetailleerd maar al met al ziet het dashboard er redelijk uit.

Interieur in bruin en zwart

Interieur in bruin en zwart

Het interieur is klaar, de carrosserie kan erop. Daarna de motorkap, daar moet even gevijld worden want de chromen middensteun ligt aan een kant wat te diep. Maar verder past alles prima, dit is één van de betere Hellerkits wat dat betreft. De afwerking daarna bestaat uit een dubbele set koplampen (mooi), een fraai dun gegoten radiator, de bumpers en de handgrepen. (Overigens, als Heller bij deze doos uit de 80’er jaren zo’n mooi opengewerkte radiator kan gieten, waarom zit er bij hun 2cv dan zo’n lomp, lelijk geval?) Ook mooi is dat Heller de sierstrepen voor de zijkant er in het chroomrekje heeft bijgedaan. Dan hoef je dat niet met bare metal foil te doen en ziet het er behoorlijk strak uit.

Ik heb de bare metal foil wel nodig voor het voorraam, scharnieren en spatborden. Daarna plak ik de decals op de nummerborden en het logo op de achterkant.

En klaar is de fraaie Talbot Lago van Heller. Hou de veilingsites in de gaten en dan kom je hem vast wel eens tegen. Als je hem bouwt dan zou ik hem met de kap neer bouwen, dan is de belijning veel mooier dan met een dichte kap.

Mooie klassieker

Mooie klassieker

Talbot-Lago_07

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.