heller_bmx_dixie_10

De BMW Dixi is een auto met een bijzonder verhaal. Het is eigenlijk een Austin Seven die door autofabrikant Dixi in licentie werd gebouwd. Toen BMW Dixi overnam kwamen ze met een eigen versie van de Austin Seven, de BMW 3/15. Een 15pk autootje dat 75 km per uur kon. Revell heeft vroeger een BMW 3/15 in zijn assortiment gehad en ik vermoed dat dat dezelfde bouwdoos is als de BMW Dixi van Heller.

Deze doos heb ik op Marktplaats op de kop getikt voor 20 euro inclusief verzendkosten. Niet slecht voor een oude Heller van een prachtig oud wagentje. Er was wel een beetje aan gebouwd (de motor zat al in elkaar) en bij dit soort koopjes is het maar de vraag of alles compleet is. Goeie koop of miskoop? We gaan het zien.

Als ik de doos openmaak en de inhoud bekijk controleer ik snel even de voorkant van de doos of ik per ongeluk toch niet een 1/43 auto gekocht heb. Wat een klein wagentje! Ik zie een minuscuul motorkapje met een ienemienie grasmaaiermotortje. Maar het wel degelijk een 1/24 schaalmodel, de wielen zijn redelijk standaard zo te zien.

Niet al te veel onderdelen

Niet al te veel onderdelen

Er zijn niet heel veel onderdelen. Twee rekken in wit, een chroom en een doorzichtig rekje. Ook een decalpapiertje voor het nummerbord en de emblemen. Alles ziet er goed verzorgd uit. Gelukkig geen carrosserie die overdwars in tweeën gedeeld is. Wat wel op valt is dat de carrosserie één geheel is, wat bij dit soort auto’s niet vaak voorkomt. Vaak leveren ze het koetswerk los van de onderkant met de spatborden omdat die vaak een andere kleur hebben. Hier is dat niet zo, dus dat wordt afplakken.

Ik besluit dat hij zwart en lichtblauw gaat worden. De stoelen en het interieur, daar ben ik nog niet uit. Eerst maar eens de onderkant bouwen. Als ik de bouwbeschrijving bestudeer zie ik dat ik deze eerst helemaal kan opbouwen zonder dat ik van tevoren hoef te verven. Aan de slag dan maar. De assen en de stuurinrichting zijn vrij gedetailleerd opgebouwd omdat de voorwielen kunnen sturen. En dat gaat, ondanks de kleine onderdelen en mijn ogen-op-leeftijd, wonderwel goed. Ik klink alles met een heet mesje aan elkaar en alles beweegt zoals het hoort! De voorwielen sturen en de stuurstang beweegt mee…ik ben een meester!

De onderkant is af

De onderkant is af

De wielen zelf zijn al door mijn voorganger aan elkaar gelijmd en dat is bij deze bouwdoos niet de bedoeling. Je moet eerst de binnenhelft op de as zetten, die vastklinken, dan de buitenhelft eroplijmen en ten slotte de band er opzetten. Dat lijkt me overigens een hachelijk karweitje omdat de banden er niet al te gemakkelijk opgaan. Je moet dus redelijk wat kracht zetten terwijl het wiel al op het dunne asje vastzit. In mijn gedachten hoor ik al de woorden ‘krak’ en ‘fuck’ (in die volgorde) door mijn hoofd schieten.

Ik kijk of de wielen nog van elkaar kan wrikken om dit huzarenstukje uit te voeren maar ik besluit ervanaf te zien omdat ik bang ben de dunne spaakjes te breken. Ik schuif de wielen er zo op. Later zet ik de wieldopjes erop met een dikke druppel witte lijm en dat zitten de wielen enigszins vast en kunnen ze enigszins draaien en ben ik enigszins tevreden.

Alles in de grondverf

Alles in de grondverf

Hierna kan alles in de grondverf en daarna plak ik de onderkant van de carrosserie af voor de lichtblauwe bovenkant. De Vallejo UK Azure die ik gebruik is vrij dik maar goed te spuiten en dekt in één keer goed. Als ik de tape verwijder trek een paar kleine stukjes grondverf mee dus er is nog wat penseelwerk nodig, ook omdat het afplakwerk door de vele kleine hoekjes niet helemaal secuur was.

In de kleuren

In de kleuren

Voor het binnenwerk heb ik inmiddels de kleuren besloten. Donkergrijs en de stoeltjes een donkerbordeauxrood. Als ik alles geverfd heb zet ik de carrosserie in de lak. Dit keer gebruik ik een Testors’ spuitbusje. Spuitbussen zijn wat moeilijker te doseren dan een airbrush zodat je het risico van een ‘druiper’ of een ‘zakker’ loopt maar de lak is vaak wat egaler en steviger dan een airbrushlak. De Testors is dun en vloeit erg mooi uit zodat je een mooi strak resultaat hebt.

Ik laat de boel een dagje drogen en daarna kan ik alles in elkaar zetten.

De eindfase

De eindfase

Kijk...zonder handen.

Kijk…zonder handen.

De laatste fase is vrij simpel. De stoelen op het chassis, de carrosserie en de motorkap erop. De voorruit en kap (je kunt kiezen tussen een gesloten en open kap) en een mooi reservewiel aan de achterkant. Je hebt een reepje BMF nodig voor de onderkant van de voorruit en de motorkap vergt wat bijvijlwerk want hij past niet helemaal. Als laatste de lampen voor en achter (de achterlampjes moeten eigenlijk wit, maar ik vind rood mooier) en de decals en dan is hij klaar.

Fraai

Fraai

 

Conclusie: het is een piepklein fraai wagentje, Hellers BMW Dixie. Geen moeilijke bouwdoos, maar kwalitatief prima in orde. Als ik er nog eens eentje tegenkom voor een zacht prijsje dan bouw ik er nog één, dan met een open kap.

...in vergelijking met een Caddillac V16....

…in vergelijking met een Cadillac V16….

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.