Toen ik een tijd geleden met mijn gezin in Londen was heb ik mijn favoriete  dames (vrouw en twee dochters) meegesleept naar het RAF-museum. Na me twee dagen verveeld te hebben in malls en winkelstraten waar je in het algemeen binnen een kwartier de schaarse mannenkledingrekken hebt doorlopen  en je de rest van je tijd moet verdoen met ronddwalen in muziek- en videowinkels om vast te stellen  wat je nog illegaal moet downloaden eiste ik mijn vadermoment op: vliegtuigen kijken. En tot mijn verrassing gingen ze akkoord. Sterker nog: ze liepen zonder al te veel morren het rondje mee, luisterden beleefd naar mijn deskundige uitleg en lachten welwillend om mijn grapjes.

Nu was er op dat moment ook een Airfix-tentoonstelling dus ook daar hebben we even een bezoekje aan gebracht. De tentoonstelling viel bar tegen, ergens in een achterafhoekje stonden een paar vitrines met wat bouwdoosjes, maar het nostalgiegehalte was hoog toen ik een paar vliegtuigen kon aanwijzen die ik in mijn jeugd gebouwd had. En in de museumwinkel waren volop bouwdozen te koop, dus…zou ik….? “Doen!”, zeiden mijn tienerdochters (want ‘nerd’ is tegenwoordig best cool), maar de spottende blik van de beste echtgenote van de wereld en haar: “dat meen je toch niet hè?” deden mij een uitgezochte Fokker DrIII deemoedig terug in het rek doen. Ach ja, dan moet je ook weer verf en lijm en de hele rataplan kopen, hield ik mezelf voor en ik vergat deze nostalgische opwelling.

Tot mijn verjaardag, driekwart jaar later. Mijn jongste dochter overhandigde mij met pretoogjes een mooi ingepakt cadeautje. Toen ik het schudde herkende ik het geluid van dunne plastic rekjes in een kartonnen doosje. En jawel, daar kwam een Gloster Gladiator van Airfix tevoorschijn, ze had zelfs onthouden dat ik vroeger het liefst tweedekkers bouwde.

Tja, dan moet je wel, je kunt zo’n tiener niet teleurstellen door het ongebouwd in de kast te laten liggen. Ik wist dat we in Utrecht nog een modelbouwwinkel hadden(het onvolprezen Hobbyhuis) dus daar ben ik binnengestapt en heb ik wat humbrolverfjes  gekocht, een paar penselen en het welbekende Revellflesje met lijm. En dat koop je natuurlijk niet voor één bouwdoosje dus vooruit, nog een Fokker ééndekker van Revell erbij en we kunnen aan de slag.

En daar zat ik, achter mijn bureau, met de geur van terpentine in mijn neus. Ik begon als vanouds met het omstoten van het lijmflesje (nog net zo wankel als vroeger) dus de stemming zat er gelijk goed in. Daarna uitpakken, lezen, snijden, verven, lijmen, kleine onderdelen zoeken op de grond, hakken, schrapen, schuren, vloeken en voorwaar anderhalve dag later had ik mijn Gladiator af. En hij zag er wel aardig uit vond ikzelf. Van een afstandje dan. Want ik had zo’n beetje alle fouten van vroeger gemaakt. Verf niet uitgehard dus een grote duimafdruk op de ondervleugel.  Met mijn lijmvingers aan de cockpit gezeten en niet het geduld gehad om die netjes af te plakken. Ik had ook nog geprobeerd om met terpentine en een beetje zwart de illusie te wekken van rookaanslag bij de uitlaat maar dat zag er meer uit alsof iemand met terpentine en een beetje zwart de illusie had willen wekken van rookaanslag maar daar niet in geslaagd was.

Gloster Gladiator Airfix

Eerste poging, Gladiator in Ierse kleuren

Gloster Gladiator van Airfix

Airfix…nostalgia

Maar leuk dat ik het vond! Want wat een tijd geleden was het dat ik geconcentreerd met mijn vingers iets in elkaar geprutst had, kom daar in dit pc-tijdperk nog maar eens om. Nu begreep ik waarom die kleurboeken voor volwassenen zo populair zijn. Ik heb de Fokker EIII onmiddellijk erna gebouwd, die zag er al wat netter uit, ging toen op zoek naar meer.

Nu had ik jaren geleden de modelbouwafdeling al uit de speelgoed winkels zien verdwijnen dus ik had de indruk dat het, een beetje zoals postzegels verzamelen, op zijn retour zou zijn. Toch maar even kijken op internet of ik een onlinewinkeltje kan vinden…  En wat een wereld ging er toen voor me open. Tot mijn verbazing was modelbouw springlevend! Genoeg online winkels met enorme assortimenten. Tientallen merken waar ik nog nooit van gehoord had. Allerlei gereedschap waar ik de bedoeling niet van begreep. En YouTube-filmpjes met tutorials, tientallen.

Ik bleek tientallen jaren achterstand te moeten inhalen. Die rekjes heten tegenwoordig spruces, een bouwdoos is een kit en die plaatjes zijn nu decals. En technisch gezien was ik een lachertje. Ik deed het zoals vroeg, je knipt bijvoorbeeld zo’n plaatje uit, legt het in water, vist het eruit met je vingers, legt het op de vleugel, even je duim erop en klaar. Helemaal verkeerd blijkt nu. Eerst neem je de vleugel af met een kleefdoekje om de stofjes weg te halen. Dan spuit je er een laag Klear (wat dat ook wezen mag) op. Goed laten drogen. Dan mag de decal in het gedemineraliseerde water. Je penseelt voorzichtig wat decalfix (of was het nu decalset) op de juiste plek, vist de decal met een decalvriendelijk pincetje uit het water en legt hem op de vleugel. Dan eroverheen rollen (niet wrijven!) met een wattenstaafje. Vervolgens met een penseeltje met decalset (of was het nu decalmedium) eroverheen om hem zacht te laten worden zodat alle klinknageltjes er op historisch verantwoorde manier doorheenpriemen. Laten drogen, de decalset en decalfix verwijderen met decalset/decalfixverwijderaar, een laag Klear eroverheen om alles te fixeren en aflakken met je favoriete halfmatte lak.

Folland Gnat - Airfix

Mijn vierde vliegtuig, een Folland Gnat van Airfix, ziet er al wat beter uit. (Gebouwd met mijn dochter)

Mijn volgende bouwdoos was een 1/48 Douglas Skyraider van Monogram. Toen ik de inhoud bekeek begon ik te twijfelen. Wat moest ik doen? Eerst opliggende panellines wegschuren, nieuwe panellines inkerven en de per ongeluk weggeschuurde klinknageltjes weer terugzetten en dan pre-shaden met zwarte verf. Met haarlak en zilververf realistische chipping aanbrengen, aftermarketsetje bestellen om de kist om te bouwen naar de A-1H van de tragisch omgekomen lt. P.J.Dunn, post-shaden en aflakken, of gewoon plakken en verven? Ok, het is gewoon plakken en verven geworden maar ik heb wel gepreshadet (enig juiste spelling). Met zwarte verf de panellijnen geaccentueerd en er toen met navyblauw overheen gegaan. Mooie kleur, goede verf, mooi dekkend, geen pre-shading meer te zien…

Na nog enkele vliegtuigen liep ik tegen een probleem aan. Wat moet ik met die dingen? Ik was echt niet van plan ze uit te gaan stallen zoals vroeger. Maar gelijk weer wegkieperen is  ook weer zonde.  De oplossing kwam toen ik op Marktplaats een partijtje bouwdozen van auto’s op de kop getikt had. Een paar mooie oude auto’s van Heller en Monogram in schaal 1/24. En toen ik de eerste afhad en een mooie klassieke auto in de kast had staan wist ik, ik word een autobouwer.

Renault Vivastella - Heller

Mijn eerste auto: Renault Vivastella PG7 van Heller

Nu zijn we een hele tijd en een groot aantal bouwdozen verder. Ik heb de Humbrol ingeruild voor Vallejo, fijner voor de neus én een heel prettige verf om mee te werken. Voor het koetswerk heb ik een airbrushsetje aangeschaft, met een fijn afzuigkappie. Kortom, mijn modelbouwtoekomst ziet er zonnig uit.

Karjelle

Klassiekers in Tomadorek

Klassiekers in Tomadorek

Werkbank

De werkbank anno 2015

One thought on “De herintreder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.